“บ้านขนุนคลี่ ที่นี่มีน้ำตก (เฟืองจำปี)“

บ้านขนุนคลี่! โรงเรียนบ้านขนุนคลี! ชื่อนี้เป็นตำนานของชาวออฟโรดมาแสนนาน แต่ทำไม? พวกเราจึงลืม ขุนเขา-สายธารและน้ำตกของเจ้า “ขนุนคลี” แห่งนี้

เช่นเดิม กลุ่ม “เฟืองจำปี” จึงได้รวมตัวกันอีกครั้งหลังจากหยุดพักเลียแผลกันมาประมาณ 1 เดือนเต็ม ๆ ในการเดินทางของกลุ่ม “เฟืองจำปี” เราจะนำสิ่งของจำเป็นไปมอบให้ชาวบ้าน-เด็กนักเรียนทุกครั้ง

เรานัดพบกันวันที่ 12 ก.ย.46 เวลา 22.00 น. ที่ปั้ม JET นครชัยศรี รวบรวมสมาชิกที่ว่างเว้นจากภารกิจได้ 8 คัน “พี่โป้ง SR-5 “ เป็นผู้นำตามด้วย “ท่านตั๊ก SPORTY” , “พี่อ๊อด TIGER” , “นายเบียร์ SPORTYTURE” , “พี่ปู่ SR-5” , “น้าเสมอ LN” ยินดีต้อนรับ “น้ากำนัน” และพี่วิม ที่มาร่วมแจมกับเราในครั้งนี้ด้วย

03.00 น. เราเดินทางถึงจุดพักแรม “น้ำพุร้อนหินดาด” อากาศดีมาก ๆ เลย ฝนตกตลอดระยะทางการเดินทาง รีบพักผ่อนเตรียมตัวกัน

13 ก.ย. 2546 เรารีบเดินทางออก 10.30 น. เราเดินทางมาถึงทางเข้าบ้าน “ขนุนคลี่” ระบบ 4 LOW ได้ถูกเรียกมาใช้ “พี่โป้ง” นำเข้าไปก่อน ตามเรียงแถวด้วยเพื่อน ๆ ติด ๆ ฝนเริ่มกระหน่ำลงมาอีกแล้วระยะ 1-3 กม. แรก เป็นเส้นทางลูกรังอัดแน่นลื่นมาก ๆ เลย ทุกคันต้องใช้ความระมัดระวังมากขึ้น เสียงวิทยุโต้ตอบบอกกันเป็นระยะ ๆ

ด่านแรก เราพบกับเนินขึ้นยาวประมาณ 100 เมตร สภาพดินเป็น “หนังหมู” ลื่นมาก “พี่โป้ง” ส่งขึ้นไปก่อนไม่รอดต้องกลับมาส่งอีกครั้ง สุดเสียง! กว่าจะขึ้นได้ “พี่ตั๊ก” ตามขึ้นไปอย่างทุลักทุเล

จุดอันตรายอยู่ที่รถ “พี่อ๊อด” เนื่องจาก ดินเริ่มเป็นล่องลึกมากส่งขึ้นไปค้างอยู่กลางเนิน รถไหลลงมาอย่างเร็วมาก “นายเบียร์” และคันหลังต้องถอยหลังหนีกันอย่างเร็ว (ใจหายกันหมดเลย) คันต่อไปต้องตั้งหลักส่งกันมาแต่ไกลจึงจะผ่านไปได้

เราขับไปอีกประมาณ 1 กม. ต้องพบกับห้วยน้ำลึกประมาณเกือบเอว! ด้านล่างโคลนผสมกับทรายเหนียวมากเลย “พี่โป้ง” ส่งลงไปไม่รอดต้องวินส์ขึ้น “พี่ตั๊ก” ส่งไปเต็ม ๆ เสียงดัง เป๊าะ! เพลาขับหน้าด้านขวาขาดกระจุยไปแล้ว ต้องลากขึ้นมา “พี่อ๊อด” กับ “นายเบียร์” ส่งขึ้นมาได้ “พี่ปู่” ต้องวินส์ขึ้นมา “น้าเสมอ-พี่กำนัน-พี่วิม” ส่งปั่นกันขึ้นมาเครื่องแรงสุด ๆ

ผ่านจากจุดนี้จะพบกับร่องโคลนลึก ต้องส่งกันแรง ๆ ถึงจะผ่านไปได้ จนมาพบกับ “จุดอันตรายที่สุด” เราเรียกว่า “เนินนกเหิน” เป็นเนินที่สูงและชันมาก ยาวประมาณ 300 เมตร ล่องลึก ลื่นมาก ๆ ลักษณะเป็นโค้ง S และมีหินดักเราอยู่ พวกเราต้องค่อย ๆ ใช้เกียร์ 1 LOW ENGIN BREAX ปล่อยลงมา อันตรายมาก กว่าเราจะผ่านไปได้

ผ่านจากจุดนี้ไป เราก็ไปถึง ร.ร.บ้านขนุนคลี่ ร่วมกันมอบสิ่งของให้เด็ก ๆ ไม่เจอครูต๋อยไปราชการในเมือง แล้วรีบเดินทางต่อไปยังจุดพักแรม เส้นทางต้องข้ามห้วยน้ำลึกยาวอีก 1 ห้วย ใช้กำลังเครื่องส่งผ่านไปได้ทุกคัน

จนถึงจุดพักแรมของเรา อยู่บนเนินเขามองเห็นอ่างเก็บน้ำใหญ่สวยงามมาก ได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านบนแพ การออกหาปลาของชาวประมง ฝนตกเป็นระยะ ๆ อากาศเย็นสบายมาก ทุกคนรีบปฏิบัติภาระกิจส่วนตัว พร้อมตั้งวงสุรา เริ่มสังสรรค์กันตามธรรมเนียมของ “เฟืองจำปี”

เช่นเคย ฝีมือกับข้าว-กับแกล้ม จากพี่แมว-พี่แหม่ม-พี่ปลา-พี่เจี๊ยบ-น้องโอ๋ ยังคงความอร่อยสุดยอดเช่นเดิม ผสมผสานกับเสียงกีตาร์จาก “พี่โป้ง” ขับกล่อมพวกเรามีความสุขมาก โดยเฉพาะ “ท่านกล้วย” WEB MASTER ของเราที่ทริปนี่มาร่วมแจมด้วย เมื่อเวลาล่วงเลยตามสมควร ทุกคนพักผ่อนท่ามกลางสายฝนอันเย็นฉ่ำ!

ยามเช้าอากาศแสนสดใส ทุกคนตื่นขึ้นมานั่งดื่มกาแฟพูดคุย หยอกล้อกันสนุกสนาน เสียง น้ำตกไหลตกลงมาดังมาก! พวกเราจึงเกิดความสงสัยว่า “บ้านขนุนคลี่” มีน้ำตกด้วยเหรอ?

พวกเราจึงตัดสินใจเดินป่าตามหากัน! สวยงามมากครับ เป็นน้ำตกที่ใหญ่มาก (ฤดูฝน) ใช้ระยะทางการเดินเข้าป่าประมาณ 500 เมตร พวกเราจึงรีบถ่ายรูปเก็บมา

หลังจากเปลี่ยนเพลารถ “พี่ตั๊ก” เสร็จแล้ว ความวิตกกังวลอยู่ที่ “เนินนกเหิน” เพราะฝนได้ตกลงมาตลอดคืน

11.30 น. เราเริ่มเดินทางออก ทางลื่นกว่าเดิมมาก ต้องส่งกันสุดเสียงตลอด จนมาพบล่องตัววี มีขอนไม้ขวาง “พี่ตั๊ก” ส่งกระแทกแรงไปเพลาด้านซ้ายหน้าขาดอีกแล้ว (เป็นอุทาหรณ์รถ SUZUKI เพลาเล็กใส่ยางใหญ่) ต้องขับเคลื่อน 3 ล้อ ออกมา ใช้วินส์เป็นตัวช่วยตลอดจนมาถึงห้วยน้ำแรก ทุกคันต้องวินส์ข้ามกันทุกคัน จุดนี้เราใช้เวลากันพอสมควร ฝนตกพลำ ๆ ตลอด ผ่านจากจุดนี้ก็จะพบกับ “เนินนกเหิน” เป็นไปตามคาดต้องวินส์กันทุกคัน ๆ ละ 2-3-4 วินส์ กว่าจะผ่านไปได้เล่นเอาเหนื่อย ผ่านจากเนินนี้ไปต้องพบอีก 3-4 เนิน สูงและชัน พอ ๆ กันเลย วินส์ถูกเรียกมาเป็นตัวช่วยตลอดทาง กว่าเราจะออกมาถึงปากทางเข้าเวลาก็ล่วงเลยเข้าไป 19.30 น.แล้ว

เมื่อมาถึง อำเภอทองผาภูมิ สมาชิกของเราขอแยกกลับก่อน 2 คัน เนื่องจากติดภารกิจ ส่วนที่เหลือจึงรีบเดินทางไปพักแรมที่ “น้ำตกสหกรณ์” อยู่ทางเข้า “น้ำตกผาสวรรค์บน-ล่าง” เนื่องจากเหน็ดเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว

“ขนุนคลี่” เป็นตำนานที่ถูกลืมของชาวออฟโรด เส้นทางยังโหดเหมือนเดิม เนินชันอันตรายมาก สถานที่พักสวยงามอากาศก็ดี รถและคนที่จะเข้าไปต้องพร้อม วินส์ จำเป็นมากในฤดูฝน! เส้นทางเข้าจะมี 2 เส้นทางขอให้ชาวออฟโรดเดินทางเข้าด้าน กม.22 เพราะอีกเส้นทางจะเป็นทางที่ชาวบ้านใช้เดินทางเข้า-ออกจะทำให้เขาเดือดร้อน

ขอขอบคุณ “พี่แมว-พี่แหม่ม-น้าเสมอ-พี่ปลา-พี่เจี๊ยบ-น้องโอ๋” ที่ทำให้เพื่อน ๆ อิ่มท้องกันทุกคน (ตลอดเวลา)

ขอขอบคุณ “พี่กล้วย-พี่โต-พี่ต่อ” ที่ช่วยบอกไลส์ ดึงวินส์ และเก็บภาพสวย ๆ มาฝากพวกเรา

โอกาสหน้า “กลุ่มเฟืองจำปี” จะหาทริปสนุก ๆ มาเล่าสู่ชาวออฟโรดให้ได้รับรู้กันต่อไปนะ

“กลุ่มเฟืองจำปี ออฟโรด”

ผู้เปิดตำนาน น้ำตกขนุนคลี่

13-15 กันยายน 2546