เขามอ..เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2546 นายกล้วยได้เดินทางไปฟังสวดพระอภิธรรมศพรุ่นน้องที่ วัดประยูร แถวสะพานพุทธ แต่ไปถึงตอน 4 โมงเย็นซึ่งเร็วกว่าเวลาพระลงสวดตอน 1 ทุ่ม ผมจึงได้เดินสำรวจภายในบริเวณโดยรอบวัด พร้อมสะพายกล้อง 602 Zoom คู่กายเดินถ่ายภาพไปรอบๆ บริเวณวัดประยูร..

ภายในบริเวณวัดมีบรรยากาศที่ร่มรื่นมากกว่าวัดอื่นในกรุงเทพฯ ด้วยกัน แต่ผู้คนส่วนใหญ่อาจไม่เคยเห็น เพราะมาวัดก็เมื่อมืดค่ำแล้ว ไม่ค่อยได้มีโอกาสได้เดินดูโดยรอบ พอเสร็จธุระก็รีบกลับ...แต่ที่จริงในวัดประยูรมีที่สวยงามโดยจัดเป็นสวนที่ไว้เก็บอัฐิผู้ที่จากโลกนี้ไปแล้วครับ

บริเวณสวนนี้ชื่อว่า เขามอ เริ่มสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2371 แล้วเสร็จเมื่อปี พ.ศ. 2378 ประมาณ 7ปีครับ ขนาดของสวนก็ไม่ใหญ่มากแต่การจัดการพื่นที่ใช้สอยจัดว่าเป็นระเบียบและยังดูเป็นการเลียนแบบธรรมชาติที่ลงตัวดีครับ มีการทำเส้นทางเดินที่เป็นการเดินที่สามารถเดินได้ทั่วสวน แถมยังมรสะพานไม้ไว้ตัดข้ามไปยังเกาะลอยที่อยู่ตรงกลางสวนด้วย

ในเขามอยังมีการปลูกดอกไม้ต้นไม้หลากหลายชนิดที่มีทั่วไป และที่หาดูได้ยาก จึงทำให้ภายในสวนดูร่มรื่นทั่งที่อยู่ภายในกรุงเทพฯ อีกทั้งภายในยังเป็นที่พักผ่อนของผู้คนในระแวกนั้น และเป็นที่พักผ่อนแก่ดวงวิญญาณอันเงียบสงบทั้งหลายที่นำมาเก็บอัฐิที่แห่งนี้...

ภายในสระน้ำมีปลาเล็กปลาน้อยว่ายอยู่มากมาย แต่ที่ขาดไม่ได้เห็นจะเป็นเต่าซึ่งมีมากมายหลายชนิดที่เป็นเช่นนี้เพราะภายในบริเวณนี้เป็นเขตอภัยทานนั้นเอง ทางผู้ดูแลได้อนุญาตให้ผู้เข้ามาเที่ยวสามารถให้อาหารแก่สัตว์เหล่านั้นได้โดยทางวัดได้จัดมะละกอเป็นจานๆ ให้ซื้อหาไปให้อาหารแก่เต่าทั้งหลายที่มีมากในสระ

เดินถ่ายรูปเล่นอยู่ประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าก็ออกไปเพื่อนั่งรอเพื่อนที่มาฟังพระสวดที่ศาลา...ผมจึงขอจบเรื่องเขามอไว้เพียงเท่านี้แล้วกันครับ....และด้านล่างนี้เป็นรูปถ่ายครับ